Gedichten, Moederschap, Natuur

Haaientanden

Kikkervisjes vangen
Slakken verhuizen, op de rand
van het bruggetje wiebelen met je benen

Middag na middag, betoverde
minuten worden uren

Een broekzak vol stenen, elfenzand
goud, haaientanden, avonturen

Gedichten, Leven, Liefde

Als jij mij houdt

Even kijk je me nog aan
Ik houd je tere hand
nog even in de mijne
voordat ik je laat gaan

Die laatste blik waarmee je zegt
ik moet nu gaan, maar
blijf bij jou als jij mij houdt
ga ik niet echt

Blog, Geloven

De dagelijkse strijd uit handen geven

In de hof van Eden stond een boom. De boom van goed en kwaad. Een overbekend verhaal. De slang verleidde Eva en ze nam een hap van de vrucht. Daarna ging ze naar Adam, ook hij at ervan. De hap was de eerste zonde en daarmee eindigde het paradijs op aarde én in ons denken.

Elke dag sta ik weer bij die boom en sta ik voor de keuze om te kiezen voor het goede of het kwade. Vertel ik die roddel die ik net hoorde tegen iemand anders? Of hou ik hem voor me? Word ik boos en scheld ik? Of kies ik een andere manier om mijn frustratie te ventileren? Laat ik me leiden door emoties of laat ik Wijsheid de boventoon voeren?

Het verhaal van de zondeval is duizenden jaren oud en toch nog steeds actueel. De keuze voor het goede is de strijd die we als christen dagelijks voeren en oh, wat voel ik me schuldig als ik voor het kwade gekozen heb. Al dan niet gewild, want soms lijkt het me ook te overkomen. Een zonde kan maar rond blijven cirkelen in mijn gedachten, het feit dat ik koos voor het verkeerde terwijl ik zo goed weet wat ik wél moet doen.

Pas hoorde ik een preek over deze interne strijd tussen het goede en het kwade en die raakte me. De preek trof me op een ochtend dat ik boos was uitgevallen tegen mijn zoontje, terwijl ik op dat moment beter even weg had kunnen lopen. Ik voelde schuldig, slecht. Het continue verliezen van de strijd tussen goed en kwaad maakt dat veel christenen zich ‘slechte’ christenen voelen, aldus de spreker. Onterecht. We weten met ons verstand dat Jezus voor onze zonden gestorven is en toch denken we dat elke nieuwe zonde die wij begaan een extra nagel aan het kruis is. De vinger precies op de zere plek.

Wat ik vaak vergeet is dat God allang wist dat ik zou blijven falen. Mijn en jouw strijd is juist dat we de strijd blijven verliezen en niet de worsteling met een enkele zonde telkens weer. Én daar is Jezus voor gestorven en daarin heeft Hij overwonnen: voor het feit dat wij verliezen, keer op keer.

We mogen die worsteling uit handen geven en doen wat we op dat moment kunnen doen. De vergeving ontvang je, hoewel je niet perfect bent. Omdat Jezus het voorval met de boom heeft hersteld, hoeveel vruchten je ook gegeten hebt of nog gaat eten. Hoe mooi is dat?

Foto: Pexels

Deze Faith Focus mocht ik schrijven voor Power to the Mama’s.

.

Blog, Geloven

De hond en zijn baasje

Ken je zo’n blije hond die aan zo’n uittrekbare riem zit? Als hij ergens wat ruikt gaat hij er onmiddellijk van door en scharrelt soms als een kip zonder kop over de straat. Zodra hij meters verderop een tak met de potentie van apporteren ziet, stevent hij daar gelijk op af. De baas wandelt en de hond rent van voor na achter en soms, heel af en toe even naast zijn baasje. Heb je een beeld? Mooi. Voel jij je soms ook zo’n hondje? Ik wel namelijk.

Ik wil wel graag naast God wandelen. Luisteren naar Zijn stem die zegt of we naar links of rechts moeten gaan. Maar toch raak ik zo vaak afgeleid door de wijde wereld. Dan zie ik ineens een stok verderop en denk ik dat God daar een plan mee kan hebben, terwijl zijn plan misschien niet ‘apporteren’ is, maar juist een oefening in ‘naast’ wandelen of gewoon samenzijn.

Als we dan samen wandelen, komen we soms iemand tegen waartegen ik dan onnodig begin te blaffen, grommen of waar ik angstig voor terugdeins. Ik trek aan de riem, ik ga zitten als ik geen zin meer heb en ik bijt in dingen waarin dat niet moet. Als je zo’n felle terriër kent weet je dat ze ook niet altijd even goed luisteren naar commando’s als ‘af’ en ‘kom’. Zeker wanneer ze ergens in de verte ineens een duif zien fladderen. Zo’n hondje ben ik soms.

En toch, als je dan zo’n beestje met zijn baasje ziet wandelen, dan ziet het baasje er niet geteisterd uit. Hij heeft het ras niet voor niets uitgezocht. Hij heeft gekozen voor dat eigenwijze keffertje en hij geniet van zijn grillen, de speelsheid, het enthousiasme en het ongetemde denken. Ook al bijt hij soms een schoen kapot of graaft hij een gat in het nieuwe gazon, aan het eind van de dag wil zijn baas altijd met hem op de bank zitten en niets anders dan een aai over zijn bol geven.

Toen Jezus gedoopt werd, sprak God het volgende tegen hem en deze woorden zegt Hij ook tegen jou en mij: ‘Jij bent mijn geliefde kind. Ik houd heel van jou. Ik geniet van jou. (Markus 1:11, Basisbijbel enigszins vrij vertaald)

Deze Faith Focus mocht ik schrijven voor Power to the Mama’s.

Gedichten, Liefde

Blijf maar

Blijf maar even
Houd me nog
een tijdje vast
Ik kan me niet
wil me niet
losweken

Zet de klok
voor onbepaalde
tijd op pauze
Als de minuten uren
worden en vandaag
morgen

in een oogwenk

Gedichten, Liefde, Natuur

Kolibries

Mag ik deze dans
van jou?
Neem me bij de hand

Cha-cha-cha tot de zon
verdwijnt en
dauw daalt op het land

Voer me langs
de kleuren
Cirkel om me heen

Als kolibries zweven
Verstillen
we het ongrijpbare niet alleen

Gedichten, Leven

Mannequin

Na een dag leuk
doen en beter dan ik ben
Zonder mezelf, maar
dressed als mannequin
Hang ik als besluit
mijn jas, rugzak
keurslijf aan de kapstok
Buiten het vak

Binnen mijn vier muren
ben ik wie ik daarbuiten
ook zou moeten
zijn

Verhalen

Ultra Kort Verhaal

De uitdaging: schrijf een verhaal van maximaal 100 woorden. Ik had er 93 nodig.

Moeder

‘Ik ga op reis en ik neem mee: een rugzak, baksteen, schep, vleesetende plant.’ Zwijgend kijk ik hem aan. Hij grijnst breed omdat hij denkt dat ik het vergeten ben. ‘Een opblaaspop’, ga ik verder, ‘liniaal, gebaksvorkje, snelbinders’. Ik speur de woonkamer rond, het was iets dat hier lag. ‘Een afstandsbediening en jouw moeder’ Nu mag ik een woord toevoegen. ‘En een pistool.’
‘Hij veert op: ‘Waarom neem je in vredesnaam mijn moeder en een pistool mee?’
‘Dan komt die schep ook nog van pas als die vleesetende plant haar niet wil hebben.’

 

Gedichten, Natuur

In haar sporen

Achter de heg
lonkt
de wijde wereld

Achter het talud
roept
de natuur

In de griend, het bos
het bedauwde veld
Wie kan mij vinden?
In haar sporen
ben ik als zij
sereen – een hinde