Binnen persoonlijke ontwikkeling kan er veel openen wanneer je je verdiept in jouw tijd in de baarmoeder. Dáár doe je de eerste ervaringen met leven op. Daar kan iets ontstaan zijn wat je later herkent als een blauwdruk. De ervaringen die je hebt opgedaan in de baarmoeder kunnen als een onderstroom in jouw leven voelbaar zijn.
Nog vóór je conceptie besta je eigenlijk al: in de vorm van een eicel en een zaadcel. Beide dragen al informatie met zich mee: de geschiedenis van je voorouders, hun onverwerkte trauma’s, hun kracht, hun overleving. In zekere zin was je dus al aanwezig voordat jij bestond zoals je nu bestaat.
Wanneer de conceptie plaatsvindt, begint de ontwikkeling van jouw cellen. En vanaf dat moment erváár je. Niet pas bij je geboorte. Niet pas bij je eerste ademteug. Maar daar, in dat allereerste begin, doet jouw systeem al mee met het leven. De cellen waaruit je nu bestaat dragen die vroege ervaringen in zich. Ze zijn vermenigvuldigd, gevormd, verder gegroeid — maar hun oorsprong blijft hetzelfde.
Alles wat je in die periode hebt beleefd, leeft dus door in jou.
Baarmoederlijke ervaringen
In jouw tijd in de baarmoeder ben je volledig verbonden met je moeder. Hoe zij zich voelde was voor jou direct voelbaar. Je leefde in haar fysieke milieu, in haar zenuwstelsel, in haar energie.
Daarnaast kunnen er ervaringen in de baarmoeder zelf zijn geweest die jouw lichaam heeft geregistreerd. Die ervaringen kunnen subtiel zijn of juist diep ingrijpend.
Een voorbeeld hiervan is een alleengeboren tweeling of meerling: dat je begon met iemand naast je, en vervolgens ervaarde dat die ander sterft, achterblijft of niet verder meedoet. Dat je samen begon, maar alleen verder moest.
Dit soort vroege bewegingen kunnen zich later uiten als existentiële leegte, een onverklaarbare eenzaamheid of een voortdurend zoeken naar verbinding.
Ook andere omstandigheden kunnen zich diep in het lichaam nestelen.
Wanneer je moeder bijvoorbeeld weeënopwekkers kreeg. Het lichaam werd aangezet tot iets waarvoor het misschien nog niet jouw moment was.
Veel mensen herkennen later moeite met het voelen van hun eigen timing — het verlangen naar een duwtje, een startschot van buitenaf.
En wanneer er juist weeënremmers zijn gegeven, omdat je te vroeg kwam, kan er vroeg een rem zijn gezet op beweging. Een ervaring van ‘tegengehouden worden’.
Sommige mensen remmen zichzelf later voortdurend, of zoeken juist steeds de grens op, omdat beweging ooit letterlijk werd gecorrigeerd.
Het lichaam van de moeder
Ook de staat van de moeder heeft invloed. Wanneer je bent opgegroeid in een baarmoeder waar veel stress was — hoge cortisolwaarden, spanning, zorgen — dan ontwikkelt het babylichaam zich in die biochemische omgeving.
Het kan zijn dat je lijf later sneller reageert op angst, op signalen van buiten, of dat tot rust komen moeilijk is.
Soms ontstaat een patroon waarin je je sterk richt op de buitenwereld, omdat je systeem al vroeg leerde dat alertheid nodig was.
Cellen die herinneren
Dit zijn geen psychologische constructies, maar celervaringen. Patronen die ontstonden vóór taal, vóór herinnering, voordat je iets kon begrijpen of verwerken.
Je komt dus al met iets de wereld in.
Een gevoeligheid.
Een afstemming.
Een reactiepatroon.
Nog vóór je geboorte.
Een ouder die geen weet heeft van de invloed van deze ervaringen, kan het kind ook niet altijd (h)erkennen in wat het laat zien. Zo kunnen patronen inslijten, totdat je er later in je leven niet meer omheen kunt.
Waarom dit weten helpt
Wat deze informatie vooral geeft, is bewustzijn. Een begin. Een bedding om jezelf te begrijpen.
Als je weet waar je vandaan komt, kun je gaan herkennen waar je lichaam vandaan reageert. Je kunt zien welke patronen ooit bescherming waren. Niet om ze op te lossen, maar om er ruimte omheen te voelen.
Veel mensen weten weinig van hun babyperiode. Laat staan van de bevalling. En nog minder van die negen maanden daarvoor. Terwijl daar vaak iets te vinden is van hoe jij in het leven kwam, en waarom je reageert zoals je reageert.
Als je dit wilt onderzoeken, kun je je moeder vragen naar haar zwangerschap:
• bloedverlies
• medicatie
• angst
• misselijkheid
• lichamelijke spanning
• bijzondere gebeurtenissen
• zorgen
Het zijn kleine aanwijzingen, maar samen vormen ze een lijn terug naar waar jouw leven begon.
Je tijd in de baarmoeder vormt een deel van jouw fundament. Door die laag te begrijpen, kun je jezelf met meer helderheid en zachtheid ontmoeten.
Als je merkt dat bepaalde patronen je blijven tegenhouden, kan inzicht in je prenatale periode richting geven.
Een beginpunt.
Een kapstok om jezelf beter te begrijpen.
Wil je hiermee verder werken?
In mijn coaching breng ik helderheid in patronen door systemisch en lichaamsgericht te kijken. Zo ontstaat inzicht in hoe je doet, maar ook in wat je voelt en waar dat ooit begonnen is.
Welkom om contact op te nemen en jouw vragen voor te leggen.
